Nieuws - 14 juli 2018   12:54 INTERVIEW: Seppe Smits over blessure, afgelopen seizoen & verwachtingen

Door:

We wilden zeggen dat we ‘even’ met Seppe Smits hebben gesproken, maar blijkbaar hadden we genoeg om over bij te kletsen. Dat wilden we jullie niet onthouden dus check hieronder het complete interview met Seppe Smits over onder andere z’n blessure, revalidatie, komende winterplanning en nog veel meer!

Seppe, goedemiddag! First things first; hoe gaat het?

Het gaat best wel goed eigenlijk. Dat is best relatief natuurlijk omdat ik aan het revalideren ben van een knie blessure, maar ik mag niet klagen. De doktoren zijn namelijk tevreden dus eigenlijk ziet het er best wel goed uit. Natuurlijk duurt het wel te lang, maar als iedereen er positief over is dan is dat een goed teken.

Kijk aan, beginnend met goed nieuws, dat is fijn om te horen. Want om het even duidelijk te krijgen, wat was er precies gebeurd?

Er is niet iets specifieks gebeurd, het is eigenlijk een blessure die door de jaren heen erger is geworden. In het begin was het een klein scheurtje in mn kraakbeen en verder had ik daar eigenlijk nooit veel last van gehad. Tot het moment in Beijing waar ik bij Air & Style in november 2017 te kort kwam op de jump waardoor de scheur in het kraakbeen erger is geworden.

Aii… En dat in een Olympisch seizoen!

Ja en juist gezien de Olympische Spelen die eraan kwamen heb ik toen rust genomen, in de hoop dat het verholpen zou worden en dat we alles konden versterken. Maarja, toen ik de eerste keer in januari weer eens op m’n snowboard stond deed het alsnog veel pijn. Uiteindelijk toch besloten om richting PyeongChang te gaan voor de Olympische Spelen waar ik alles heb gegeven wat ik in me had. Helaas was dit in combinatie met de pijn die ik daar heb verbeten en toen ik daar van terug kwam zei de dokter dat het nu helemaal fout was met mijn knie.

Want, wat zei hij precies?

Hij gaf me nog een carrière van zes maanden als er niets aan werd gedaan, dus kreeg ik het voorstel om een operatie te ondergaan. Hier zouden ze gaten in mijn bot op de plaatsen van de scheur van het kraakbeen gaan boren. Dat zorgt weer voor littekenweefsel en je zou dit kunnen zien als een soort kraakbeen vervanging. En dat heeft zijn tijd nodig om te settelen.

Dat kost inderdaad tijd, vreet dat niet aan je? Wanneer zou bijvoorbeeld de eerste keer weer kunnen zijn dat je weer op een snowboard kan staan?

De planning om nu weer voor de eerste keer op een snowboard te gaan staan is rond medio oktober, maar dat is rustig boarden, kleine jumps nemen en bochtjes draaien. Niet heel spectaculair voor een buitenstaander, maar ik kijk daar nu al naar uit. Dat gaat heel aangenaam zijn. Dan in november gaan de grotere jumps pas aan de orde zijn, waarbij ik met veel verstand en voorzichtigheid moet gaan trainen. Wanneer er dagen van veel wind en dergelijke zijn dan moet ik die bijvoorbeeld laten schieten en ik moet zorgen dat ik niet overmoedig raak.

Dat moeten momenten worden van graag willen en toch verstandige keuzes maken. Lastig!

Ja, maar vanaf december is het dan vrij spel. Volop er tegenaan. Dan ben ik namelijk ook 9 maanden na de operatie, maar dat is afwachten of dat lukt. Elk lichaam reageert namelijk anders. Gelukkig zegt de dokter dat als het goed aanvoelt in het begin dat dat meteen ook een mooi teken is voor later. Daarnaast voelt het voor mij goed dat de specialisten het er goed uit vinden zien dus ik ben ook positief.

Dan zijn wij al helemaal positief! Maar eh… Tot oktober dus volle bak revalideren en verder niets?

Klopt. Ik ga wel proberen om in de zomer op vakantie te gaan. Surfen vind ik namelijk leuk om te doen en ik had al gepeild bij de dokter. Blijkbaar heeft dat een minder erge impact dan snowboarden dus nu kijk ik ook wel beetje uit naar september. Even van de warmte genieten is ook wel lekker voordat ik weer de lange winter induik.

Het is vooral nu dus vooruitkijken voor je, maar als we even terug mogen kijken buiten de blessure om: hoe was alsnog je seizoen?

Ik begon in Australië om voor te bereiden en dat is heel goed gegaan. Het gevoel was goed, het snowboarden ging goed, dus helemaal oke. Toen door naar Nieuw-Zeeland voor de eerste wedstrijd waar ik meteen finale kon rijden en dat in moeilijke condities dus ik was super tevreden. Verder wat later in het seizoen in Saas-Fee wel een enkel blessure opgelopen, maar die was gelukkig toen ik naar Stubai ging weer voorbij en alles was weer goed. Door naar Milaan waar ik ook finale wist te rijden dus dat was ook super. Tja, toen Beijing waar de grote problemen begonnen. In Januari ben ik richting Absolut Park gegaan om te gaan boarden, maar zoals gezegd had ik wel veel last. En uiteraard LAAX OPEN, die helaas gecanceld werd.

LAAX OPEN, de gratis-poeder-rijd-wedstrijd.

Ja het heeft die periode heel hard gesneeuwd en daardoor werd het ook gecanceld. Veel atleten doken dus de sneeuw in en het had leuk geweest als ik ook poeder had kunnen rijden, maar toen deed m’n knie nog meer pijn dus dat was geen optie. Dat heb ik dus het rustig moeten houden. Als ik er zo op terug kijk bestond m’n seizoen dus meer uit fitness dan snowboarden.

Andere prioriteiten zullen we het maar even noemen?

Ja, want de Olympische Spelen stonden na LAAX OPEN ook op de planning. Daar ben ik naar toe gegaan met vooraf de nodige rust en veel fitness om m’n knie in orde te krijgen. Vanuit de media stond er veel druk op de slopestyle discipline want zij verwachtte, omdat ik Wereld Kampioen ben geworden bij Slopestyle, dat ik hetzelfde scenario kon neerzetten bij de Olympische Spelen. Maar dat is bij snowboarden sowieso niet het geval. Iedere wedstrijd is compleet anders en er waren zoveel meer toppers aanwezig bij de Olympische Spelen dan bij de World Cup.

En de course is natuurlijk anders.

Dat, en het ene parcours ligt bijvoorbeeld snowboarder X meer dan snowboarder Y. Voor mij lag de World Cup course (vier kickers) mij beter dan de Olympische Spelen course (drie kickers). Maar goed, je geeft alles op zo’n evenement en je doet je uiterste best. Finales halen was mijn doel dus ik ben super trots op het resultaat, zeker met zo’n wedstrijdniveau met zulke omstandigheden.

Begrijpelijk, maar met pijn snowboarden tijdens de Olympische Spelen, terwijl Big Air daarna nog op de planning stond…

Dat begon inderdaad wel echt moeilijk te worden want ik had al pijn tijdens het traplopen. Niet bepaald een ideale situatie voorafgaand aan een wedstrijd.

Kan je dan nog wel normaal nadenken, of zit het dan al tussen je oren?

Nouja ik heb helaas wel wat trainingsmomenten moeten schrappen. Ik heb wel de feeling van de jump geprobeerd te krijgen, maar de echt zware tricks nog niet echt kunnen proberen want dat was teveel risico. Die bewaarde ik dus voor de wedstrijd. Verder was het in PyeongChang ook een relatief kleine jump en ik ben niet zo goed in heel snel roteren dus voor mij was het niet makkelijk. Maar over het algemeen heb ik wel een goed seizoen gedraaid, want met bijna alle wedstrijden waaraan ik heb meegedaan heb ik finals gehaald dus wat dat betreft ben ik tevreden.

Ik hoor veel ups en downs in je seizoen, maar als je toch een hoogtepunt mag noemen?

Poeh, lastige beslissing. Maar dan ga ik toch voor Saas-Fee. Heb ik een project met Red Bull gefilmd. Deze is echt super breed gegaan, hebben we goede reacties op gekregen en het was een heel speciale dag. Ik had één dag dat ik een hoop triples heb gegooid die uit een achttal hoeken is gefilmd. Dat was echt een topdag want ik was de eerste op de berg, zelfs voordat de zon opkwam stonden we al boven. Dat gaf wel een enorm bijzonder gevoel. Een privé park voor een shoot met Red Bull, dat is wel echt super cool.

Seppe Smits

Gaaf zeg!

Ja en voordat iedereen boven was om te gaan trainen was ik al kapot van de hele tijd tricks gooien. Maar iedereen was er ook: De hele filmcrew, m’n coach en m’n vriendin. Ja, dat waren echt top dagen. Zware dagen, maar ook mooie dagen.

Een echt motivatie momentje tussen alle pijn door.

Echt leuk om ook zulke projecten te kunnen doen. Zo kon ik ook weer even m’n gedachte verzetten van de wedstrijden en ik kon me dus focussen op wat anders doen. Dat was super plesant en al helemaal om met Red Bull samen te werken en zo’n project tot leven te brengen.

Genoeg over afgelopen seizoen, wat heb jij voor verwachtingen voor komend seizoen eigenlijk?

Het is natuurlijk heel lastig om nu in te schatten want ik wil. Ik wil uiteraard eerst weten hoe m’n knie gaat reageren. Nu heb ik voor m’n operatie drie maanden lang met pijn gesnowboard dus ik heb het goed reageren van mn knie zonder pijn als prio 1 gezet. Als dat dus het geval is ga ik dan weer volop en dan denk ik pas weer aan wedstrijden meedoen. De World Cup wedstrijden gaan plaatsvinden in februari of maart ofzo, daar wil ik wel weer aan deelnemen. Ook veel van de wedstrijden langsgaan om weer niveau terug te winnen, tricks bij te leren. Misschien een paar dagen poeder rijden?

Some of this very soon, please. 🐌 📷: @kaatdm

Een bericht gedeeld door Seppe Smits (@seppe.smits) op

Ah, poeder rijden, bijna iedereen z’n favoriet!

True, maar goed… Ik heb afgelopen seizoen meer naar poedersneeuw gekeken dan dat ik het heb gereden. Dat frustreerde echt enorm, dus ik hoop dat ik dalijk soms een paar dagen vrij spel heb en volop kan freeriden.

Het is je ook gegund, voelt als een heel lange tijd dat je eruit bent.

Het is altijd zuur als het gebeurt bij jezelf, maar ik kan over het algemeen van geluk spreken dat dit m’n eerste, echte, zware blessure is. Uiteraard heb ik wat opgelopen in de afgelopen jaren, gebroken botten, ontstekingen aan pezen bijvoorbeeld, maar een kruisband scheuren is bij mij nog niet gebeurd en dat zijn ook echt grote revalidaties.

Ja, want kraakbeen problemen, dat is toch iets voor oudere mensen?

Haha, binnen het snowboarden op hoog niveau heeft iedereen wel oudere knieën dan hun eigen leeftijd.

Je had het net over nieuwe tricks, waar zit je aan te denken of is dat geheim?

Ik heb nog niet echt een concreet beeld van wat ik wil leren. Wel ben ik er al over uit dat ik meer variatie wil gaan hebben zoals bijvoorbeeld andere grabs op bestaande tricks. Ik heb wel al over wat tricks gefantaseerd. Switch Backsides kan ik namelijk nog wel verder trainen en meer dingen proberen. In Cab ook. Wat betreft Backside ben ik altijd heel sterk, Frontside wil ik dus ook uitbreiden en eventueel met meer grabs.

En dat gaat de jury ook zien…

Ja je ziet in het wedstrijd circuit toch best nog wel eens dezelfde tricks voorbij komen, dus het zal leuk zijn om er eens uit te steken als één van de personen die het snowboarden op een andere manier benaderd.

Dan eindigend met de Dutch Cup Finals waar je bent geweest om te kijken. Dan was er ook nog het NK/BK, wat is jouw visie op de nationale wedstrijden om deze te combineren?

Ik denk dat het alleen maar positief kan zijn om samen te werken. Ik vind het BK een van de leukere wedstrijden van het jaar om mee te doen en ik heb ook van wat Nederlanders gehoord dat zij dat ook vinden bij hen NK. Het is gewoon dat iedereen veel in de bergen zit en daarmee dus veel weg is. Hierdoor zie je veel Belgische rijders nooit. Bij het BK zie je iedereen, spreek je iedereen en daarmee is het een speciale, leuke week.

Dus samenvoegen zou een top idee zijn?

Ik denk dat het zeker een goed idee is om het NK en BK standaard samen te voegen. We zijn beide twee kleinere landen met niet veel boarders, dus als we die twee kunnen combineren en die krachten kunnen combineren zouden we een top wedstrijd kunnen organiseren en het niveau van de lage landen kunnen pushen.

Seppe, super bedankt voor je tijd. Sterkte met de revalidatie en tot snel!

Jullie ook bedankt, ciao!

Bron:

Fotocredit: Kaat De Malsche / Red Bull Content Pool

Gerelateerde posts:

Meer Nieuws:

WTF

20 januari 2019

Zondag WTF #313

Klaar voor de snowpocalyps in Nederland met de verwachte 5 centimeter aan pure sneeuwterreur? Voordat het zo ver is, hebben we nog wat WTF voer voor je klaar staan!  Lees Meer…

Het was vorige week vrijdag weer eens tijd om zelf de ski’s in de car te flikkeren en te linkerbanen, Obertauern was de plek waar het allemaal moest gaan gebeuren! Lees Meer…

Meer Nieuws