Nieuws - 28 februari 2020   20:25 Maak kennis met Sebastiaan Vreeken, de getalenteerde snowboarder uit DAPTER

Door:

Je ziet de namen Paul de Groot en Loïc Isliker veelvuldig voorbij komen, maar er is één atleet waar we eigenlijk nog niet zoveel vanaf wisten. Zijn naam is Sebastiaan Vreeken en zoals je hebt gezien in DAPTER kan hij snowboarden als een malle en daarmee dus hoog tijd om eens dieper in te gaan op wie hij nou eigenlijk is!

Voor ons was het eveneens een momentje van kennismaken. Want waar wij ‘m voor het eerst tegenkwamen in Kappl bij het NK Freeride 2019, daar zou het eigenlijk wel aardig bij blijven. Sure, in Kappl hebben we de nodige mooie momenten samen beleefd, we hebben alle avonturen gevolgd rondom DAPTER en daar zijn we uiteraard wat wijzer geworden van wat Sebastiaan Vreeken allemaal kan, maar de persoon erachter en z’n ambities?

Nope. Daarom doken we er voor je in. Het gesprek vond in januari van dit jaar plaats en als we alvast even iets mogen spoileren: deze wereldreiziger is er eentje die én goed kan snowboarden én goed kan skiën!Sebastiaan Vreeken

Seb! We hebben met Paul de Groot en Loïc Isliker al aardig wat afgekletst, maar eigenlijk ben jij degene die het mooiste verhaal heeft rondom DAPTER. Want, wie is Seb eigenlijk in… Laten we eens een random nummer zeggen: 6 woorden?

Snowboarden. Klimmen. Surfen. Fietsen. Zeilen. Reisagent.

Dat is best actief! En nu in hele zinnen?

Ik woon in Amsterdam Zuid en heb een hond die heet Floor, die gaat altijd mee naar de bergen waar die graag achter me aan rent. Nee hoor grapje, ik heb helemaal geen hond. Mijn huisgenoot heet wel Floor en is een trouwe bergpartner.

Even meteen off track, maar zou je ooit een hond willen trouwens?

Wellicht ooit een keer maar zeker niet nu in de stad.

Oke, terug naar het verhaal. Want waar komt jouw liefde voor de wintersport eigenlijk vandaan? 

Toen ik net kon lopen namen mijn ouders me mee op wintersport naar Zuid Duitsland. Het gebied heet Balderschwang en hier heb ik samen met mijn 2 zussen en nichtjes de eerste bochtjes op ski’s leren draaien. Vanaf een jaartje of 10 heb ik de overstap gemaakt naar het snowboarden. 

Van Balderschwang, Joost mag weten waar het ligt, tot steile lijnen in Alaska. Wanneer is het op een goede manier geëscaleerd?

Ik denk dat er verschillende momenten zijn geweest waar ik zichtbare progressie heb gemaakt. Op mijn 18e deed ik mijn eerste skiseizoen in Portes du Soleil. Ik werkte toen in een chalet in Morzine waar ik verantwoordelijk was van het waxen van de ski’s, maar ook de bar & bediening in het restaurant en allerlei onderhoudsklusjes waren mij toebedeeld. Ik was overdag bijna alleen maar te vinden in het park van Avoriaz. Hier heb ik toen echt grote stappen gemaakt in het freestylen tot ik mijn arm brak.

Aii!

Ja, maar gelukkig was dat wel aan het einde van het seizoen. Jaar later ging ik werken bij een skischool in Fiss, Oostenrijk. Hier heb ik Paul leren kennen waarbij we er snel achter kwamen dat we veel van dezelfde interesses deelden. Paul was op dat moment trouwens nog een snowboarder, waarschijnlijk konden we het daarom toentertijd zo goed met elkaar vinden.

Sebastiaan Vreeken

Wait, Paul de Groot die op een snowboard staat? Tell us more en WAAR ZIJN DIE VIDEOS EN FOTOS?!

Haha ik denk diep in Paul zijn archief. Maar goed, rond die tijd kwamen ook de eerste twintips uit en dat voelden voor hem vrij snel een stuk natuurlijker aan. We pushten elkaar altijd wel constant om onze grenzen te verleggen waardoor de progressie hier ook snel verliep. Rond mijn 21ste heb ik een seizoen gedaan in Wanaka, Nieuw-Zeeland. Hier waren de condities duidelijk anders dan ik gewend was in Europa wat me op technisch vlak veel heeft meegegeven. 

Want en op welke manier ben je gegroeid daar?

Veel leren boarden op harde en ijzige sneeuw. De Nieuw-Zeelanders waar ik mee omging waren altijd heel creatief bezig met opzoek van natuurlijke hits. Dat heeft mij veel nieuwe inzichten gegeven. De grootste progressie kwam denk ik bij mijn 5e & 6e seizoen in Les Coches (Paradiski), waar ik veel meer ben gaan freeriden maar ook nog veel in het park te vinden was.

Want je deed bij het NK Freeride mee met ski én snowboard toch? Hoe dat zo? 

Klopt! Het leek me mooi om aan beide disciplines mee te doen, aangezien ik ook graag op de ski’s sta. Het was mijn eerste Nederlands Kampioenschap die ik meedeed, maar ik had ook wel eens meegedaan aan een van de eerste Poederbaas evenementen in Goldeck. Het wedstrijd element van het NK Freeride verliep niet volgens plan maar het was wel heel leuk om aan mee te doen. De sfeer zat er goed in.

Ja dat is zeker waar! Maarre, even terug naar het hedendaagse, waar hang je nu uit?

In een camper in Japan.

JAPAN?! Wat doe je daa… Nee, wait, misschien handiger om toch eerst naar DAPTER te vragen. Want we hebben Paul natuurlijk al eens gesproken over het Alaska avontuur, maar wanneer hoorde jij erover? Wanneer werd het serieus voor jou en wanneer zei je: “LET’S F*CKING GO!”?

We hebben de eerste gesprekken in de zomer van 2018 gevoerd, toen had Paul het er al over dat hij samen die kant op wilden gaan. Het werd allemaal wat concreter in het najaar van 2018, maar de knoop werd uiteindelijk doorgehakt in januari/februari 2019 toen we onze ticket hadden geboekt. Loïc Isliker is heel last minute er ook bij gevraagd met het idee om het ook goed te documenteren.

Sebastiaan Vreeken

Was dit je eerste project die zo werd vastgelegd of wat is je ervaring?

Dit was inderdaad mijn eerste filmproject. Beetje onwennig in het begin met Loïc en zijn camera constant in je nek maar uiteindelijk werd dat allemaal natuurlijker. Het was een heel leuk proces om het filmproject constant met z’n drieën een bepaalde richting te geven. Ik ben erg onder de indruk geraakt van de camera & edit skills van Loïc. De beste man is mijn ogen het grootste talent van het moment in het Nederland zowel voor als achter de lens. Wat ook relaxed was, was dat we z’n drieën qua ideeën constant op dezelfde lijn lagen, dus we hebben vooral heel veel lol gehad met het maken van deze film.

Sebastiaan Vreeken

Als jij een diepte en een hoogtepunt moest noemen van de hele DAPTER trip, welke zijn dat dan?

Het dieptepunt was denk ik wel de hoeveelheid down-days. Die zag ik écht niet aankomen. Het moment dat Drake (niet de rapper -red.) wegvloog met zijn vliegtuig nadat hij ons had afgezet op de gletsjer bij Mt. Kashagnak was voor mij denk ik het grootste hoogtepunt. Het gevoel wat toen door me heen ging van wat voor bizar afgelegen plek we toen stonden met z’n drieën was onbeschrijfelijk.

Probeer het toch eens?

Er kwam bij deze dag heel veel voorbereiding bij kijken. Dit was waar we alledrie heel erg naar uitkeken maar totaal geen idee van hadden hoe het in werkelijkheid zou gaan uitpakken. In Oostenrijk & in Nederland hebben we elkaar een aantal keer ontmoet en allerlei trainingen doorgenomen op het gebied van gletsjerspleet reddingen, touw- en klimtechnieken en verdere voorzorgsmaatregelen voor dit soort terrein. Paul had in Nederland al een paar keer met Drake gebeld en uitgelegd wat ons plan was. In Haines hebben we zelf de verdere plannen met hem doorgenomen en je merkten dat hij eigenlijk de meeste mensen altijd afzet voor meerdere kampeerdagen. Maar goed, daar hadden wij de spullen niet voor dus het moest precies uitkomen in een dag.

Sebastiaan Vreeken

Heel spannend, want het weer had dus sneller dicht kunnen trekken en dan stonden we daar boven op die gletsjer en had Drake geen mogelijkheid meer om te landen om ons op te halen. Gelukkig was dit niet het geval en zag Drake via zijn weervoorspellingen dat er een window was om ons in een dag zowel te droppen als op te halen. In het ergste geval hadden we een iglo moeten bouwen en wachten tot het weer zou open trekken. De adrenaline gierde door onze lichamen toen we dus op die gletsjer na alle voorbereidingen landde. Het klinkt misschien cliche, maar dat was wel een soort Cloud9 momentje.

Als jij één levensles moest kiezen die jij hebt meegekregen uit het hele project, welke zou dat dan zijn?

Geduld hebben.

Qua persoonlijk oogpunt, is dit iets wat je vaker zou willen doen? Een film maken? Je komt namelijk semi random binnenvallen toch?

Absoluut, het proeft zeker naar meer.

Zijn er bijvoorbeeld al plannen voor een nieuwe film? 

Er zijn zeker plannen maar voor mij persoonlijk nog even onduidelijk.

Okay, dan komen we daar later nog wel een keer op terug, terug naar Japan. Waarom zit je daar en wat ben je aan het doen? Tell us your story, oh adventurer!

Ik ben de afgelopen weken aan het rondtoeren geweest in een camper door Hokkaido met 2 oude jeugdvrienden. We hadden hier een aantal gebieden op het oog waar we allerlei tours rondom die gebieden hadden uitgezet. Blijkbaar was dit de slechtste winter ooit voor Japan, maar het bizarre was dat het 2 weken lang elke dag heeft gesneeuwd. We hebben waanzinnig speels terrein gevonden en uiteraard inclusief de heel diepe sneeuw zoals je het kent van de beelden. 

Sebastiaan Vreeken

Holyshiiiittt!

Wel veel sasa (Japanse bamboe) waar je doorheen moest blazen en ook veel bosjes waren nog zichtbaar omdat ze dus 1,5m miste dan ze normaal gewend zijn. De cultuur die je overal tegenkomt in de skigebieden en in de dorpjes is echt prachtig. Overal zie je vrolijke Japanners die een zeer brave houding hebben naar elkaar toe. Je lacht je helemaal suf in dit land van alle bizarre dingen die je constant ziet. 

Heb je nog een dikke tip voor mensen die erheen willen?

Na een dagje flink touren, of diepe poeder rijden, kan je de dag eindigen in een ‘ons’. Een Japanse badhuis die werkelijk waar overal te vinden is. We gaan zo weer richting Nederland, maar dit is een bestemming waar ik heel snel weer naar terug zou willen! We hebben veel getourd rondom Rusutsu, Niseko, Kiroro, Kokusai & de Furano vallei.

Sebastiaan Vreeken

Klinkt allemaal erg goed Seb! Wat ga je de komende maanden doen? Hoe ziet je winter er verder nog uit?

Als ik terug ben ga ik mij focussen op mijn werk in Nederland. Begin dit jaar een nieuw reisconcept gelanceerd met werk waarbij we ons richten op de kleinschaligheid van Noord-Amerikaanse toerisme markt (Little America Travel). Waarschijnlijk zitten er nog wel een paar weekendjes richting de alpen in, maar alleen als de sneeuwcondities goed zijn. Maar geen grote trip meer dit seizoen.

Easy going dus. Over het algemeen gezien, wat zou jij nog in de wintersport willen bereiken? Of is dat niet iets wat je ambieert en is het gewoon het plezier hetgeen wat de boventoon moet voeren?

Zo snel mogelijk weer een nieuwe film opnemen met Paul & Loïc!

Mooie afsluiter, keep us posted Seb en thanks voor je tijd!

Gerelateerde posts:

Meer Nieuws:

WTF

9 augustus 2020

Zondag WTF #391

Heeft iemand Nederland verplaatst richting Afrika? Of wat is er aan de hand? Hoe dan ook, probeer nog maar een beetje af te koelen met een verse dosis WTF!  Lees Meer…

WTF

2 augustus 2020

Zondag WTF #390

Een dikke vette hittegolf en de winter is nog lang niet in zicht. Deze zomer duurt toch wel heel erg lang zo. Wist je dat husky’s eigenlijk hele grote mietjes zijn?  Lees Meer…

Meer Nieuws