Nieuws - 31 december 2017   9:06 Wij leerden Rick kennen bij Ripstar’s KaPOW en dit is wat er gebeurde

Door:

Midden december, nu iets meer dan een jaar geleden, reden we richting het Kaunertal voor Ripstar’s winteropening, genaamd KaPOW. Bewapend met al onze freeride spullen waren we er zeker van dat het een mooi, lang weekend zou gaan worden. Achteraf gezien bleek dat ook zeker het geval te zijn want in het Kaunertal kregen we een grote verrassing die de reis nog specialer wist te maken. In het Kaunertal stond Rick ons namelijk op te wachten. Rick, onze nieuwe, trouwe reisgenoot! Maar, Rick was een erg bijzondere jongen en dat zouden we binnen de kortste keren gaan merken…

Het mooie aan het avontuur met Rick was dat we het van te voren, toen we de car al samen zingend met Celine Dion richting het Kaunertal, natuurlijk nog totaal niet wisten. Rick zou ons weekend gaan veranderen als geen ander en uiteindelijk hadden we er gewoon een vriend voor het leven bij. Maar laten we niet op de feiten vooruit lopen.

De kennismaking met Rick was eigenlijk nog niet eens zo heel bijzonder. Het ging een beetje zoals het altijd gaat met mensen op een reis die je niet kent. Wij (Lennart, Tak en ik) zaten met z’n allen in één kamer en nadat we de sleutel hadden opgehaald bij Rob van Ripstar moest uiteraard eerst de kamer worden bekeken. We bleken met z’n drieën een appartement te hebben waar vijf personen in konden, ruimte zat dus!

Met dat we naar beneden liepen kwamen we Rob voor de tweede keer tegen en die zei dat we er een roomie bij zouden krijgen. Nouja, alles prima, toch? We hadden toch plek zat. Of nouja, ondertussen was er al een lattenbodem gesneuveld voor de beddentest, dus eigenlijk was er nog maar plek voor één extra iemand. Ja, zo snel kan het gaan helaas, maar die enige open plek kon nu dus mooi opgevuld worden. Maarre… Wie was het eigenlijk? We hadden geen idee, tot er opeens uit het niets iemand achter ons stond met een grote grijns van oor tot oor. Het bleek onze nieuwe roomie Rick te zijn!

Goed. Onze hoop op een vrouw was meteen gevlogen, maar als we er een pilsje mee konden drinken, hij niet al teveel snurkte en wanneer hij een beetje kon slap ouwehoeren waren we al gauw tevreden. 

Nou, dat alles bleek Rick echt als de beste te beheersen en hier ging hij nog even verder want man oh man, wat was die vent er eentje zeg. Vroeg uit bed? Geen probleem voor Rick. Had je zin in een hardloopsessie terwijl het middernacht was en iedereen al ruimschoots had gepilst? Rick was je man. Moest er iemand in de kofferbak omdat anders de klep telkens open ging? Rick offerde zich op. Was er bijna geen plek meer in de gondel en wilde er toch nog iemand bij? Je mocht bij Rick op schoot.

RipstarDe favoriete ski’s van Rick waren toch wel de Salomon QST 99

Een bijzondere kerel dus die zich zonder twijfel even wegcijferde voor de groep. En het mooie was nog dat hij zich niet zomaar in een hokje liet stoppen. Zo stond hij namelijk opeens voor je neus, maar met hetzelfde gemak knipperde je twee keer met je ogen en hij was verdwenen.

Ja, dat laatste was wel even wennen hoor. Want je verwacht het gewoon niet wanneer je op ‘m staat te wachten om naar de Kaunertaler Gletsjer te rijden. Terwijl hij er naderhand al blijkt te zijn.

RipstarRick luistert aandachtig naar de tips van instructeur Sonny

Of dat je aan het avondeten zit en dat z’n plek opeens leeg is. Een man van weinig woorden kan je ‘m dan ook zeker noemen, maar je merkte ook dat wanneer hij er was, dat dan zijn aanwezigheid altijd voor positiviteit zorgde in de groep. In tijden dat het even zwaar was, bijvoorbeeld met het ontbijt na een zware nacht of het diner na een lange dag, kon je op Rick zijn brede grijns en vrolijke verhalen vertrouwen.

RipstarRick kwam niet toe aan eten vanwege al z’n verhalen, maar die grijns op z’n gezicht… Onbetaalbaar

De dagen verstreken en de avonturen met Rick waren niet aan te slepen, maar ook aan het einde van het weekend was het tijd om de spullen in de auto te proppen en terug te rijden. Rick, een team player zoals hij was, zou nog even mee naar de dam rijden waar we foto’s gingen maken en zo geschiedde, maar voordat het zover was wilde hij nog even op de foto met de welbekende steenbok.

Bij de dam aangekomen merkten we eigenlijk niets aan Rick en ook bij het water zou Rick zijn enthousiasme laten rondslingeren zoals hij altijd deed. Het enige waar we niet zo op voorbereid waren, was dat hij ook toen de magische verdwijntruc deed…

Rick bleek wederom opeens gevlogen te zijn. De magie hoe we ‘m hadden leren kennen herhaalde zich nog maar eens, alleen dan in de vorm van afscheid. Afscheid hebben we dan ook niet van ‘m kunnen nemen, maar we zijn er zeker van dat hij opeens voor ons neus staat wanneer we op een random moment twee keer met onze ogen knipperen. Tot die tijd: Rick, als je dit leest, thanks voor de nieuwe vriendschap, de onvergetelijke momenten en tot snel!

Zo’n ervaring, dat je ineens een nieuwe goeie vriend hebt op een manier zoals je het niet zou verwachten, willen wij natuurlijk met de hele wereld delen. Dus, heb jij met je vriendengroep ook je eigen Rick? Een awesome vriend die er ineens tussenuit kan naaien maar altijd voor je klaarstaat met pils als je het niet verwacht? Stuur je eigen foto’s op naar info@snowchamps.nl of zet ‘m op je Facebook of Instagram account met de hashtag #oppadmetrick en wij zullen ‘m vereeuwigen!

Gerelateerde posts:

Meer Nieuws:

Meer Nieuws